توضیحات

بازنگری در موضوع خودکشی

خودکشی یکی از پیچیده ترین پدیده های انسانی است که سال ها ذهن پژوهشگران، متخصصان و سیاست گذاران سلامت روان را به خود مشغول کرده است. علیرغم تلاش های گسترده در سطوح ملی و بین المللی، روند خودکشی در بسیاری از جوامع همچنان رو به افزایش است و برنامه های پیشگیری، آن گونه که انتظار می رفت، به کاهش چشمگیر این معضل منجر نشده اند.

با توجه به دیدگاه خودکشی به عنوان یک مسئله پیچیده، در این کتاب استدلال می کنم که باید رویکردی که در پیشگیری از خودکشی بر حل مشکلات تمرکز دارد را با رویکردی مبتنی بر فرایند که بر ایجاد و ساختن زندگی هایی که ارزش زندگی کردن دارند تمرکز دارد، جایگزین کنیم. همچنین استدلال می کنم که یک رویکرد مبتنی بر فرایند ویژگی های اصلی زیر را در بردارد: (1) پذیرش این که بسیاری از جنبه های خودکشی را نمی دانیم؛ (2) درک پیچیدگی ذاتی خودکشی؛ (3) دوری از مدل خودکشی بر اساس بیماری های روانی؛ (4) توجه به زمینه های مختلف و اهمیت آن ها را در خودکشی؛ (5) آمادگی برای تغییر آنچه انجام می دهیم، حتی زمانی که ممکن است ناراحت کننده یا ناخوشایند باشد؛ و (6) توجه به مسائل کیفیت زندگی و عوامل اجتماعی که بر نحوه ارزش گذاری افراد بر زندگی شان تاثیر می گذارند. حفظ زندگی افراد هدف ارزشمندی است، اما اگر ما وقت نگذاریم تا زندگی هایی بسازیم که واقعا ارزش زیستن داشته باشند، تلاش هایمان در نهایت شکست می خورند.

در این کتاب، من چندین دیدگاه جایگزین را معرفی می کنم که می تواند به بهبود تلاش های پیشگیری از خودکشی کمک کند. در فصل چهارم، به تفکر جدیدی پرداخته ام که با استفاده از مفاهیم ریاضی، نحوه نوسانات ریسک خودکشی را در طول زمان بررسی می کند. این مدل به ما کمک می کند تا درک کنیم چرا و چگونه خودکشی به طور متفاوت برای افراد مختلف و در زمان های مختلف رخ می دهد. من به ویژه بر اهمیت این دیدگاه برای درک خودکشی هایی که به طور ناگهانی و بدون نشانه های قبلی پیش می آیند، تمرکز می کنم. در فصل پنجم، استدلال می کنم که خودکشی بهتر است به عنوان نتیجه فرایندهای تصمیم گیری که تحت تاثیر محیط و عوامل اجتماعی قرار دارند، درک شود تا نتیجه ویژگی های درونی یا بیماری روانی. در فصول بعدی، پیامدهای این ایده ها را برای پیشگیری از خودکشی بررسی کرده و به معرفی چندین فرایند می پردازم که در کنار هم می توانند نتایج بهتری به دست آورند.