توضیحات

مقدمه ای بر توانمندسازی

در مورد توانمندسازی تعاریف مختلفی ارائه شده است که عبارت اند از:

توانمندسازی روندی است که موجب افزایش احساس کارایی و اثربخشی در افراد می شود و از این طریق قادر به شناسایی و حذف موانعی که موجب ناتوانی شده است می شوند.

توانمندسازی به معنای اعطای قدرت به افراد سازمان است تا احساس اعتماد به نفس را در خود تقویت کنند، و بر ناتوانی و محدودیت خود غالب شوند و در افراد شور و شوق فعالیت برای انجام دادن وظایف شغلی فراهم نماید.

توانمندی را به معنی ایجاد و توسعه افزایش توانایی شخص جهت تعیین اهداف و دستیابی به اهداف فردی و اجتماعی می دانند.

توانمندسازی یعنی افراد در وضعیتی که قرار می گیرند نسبت به آن کنترل و تسلط داشته باشند. توانمند سازی به معنای ارتقای توانایی فرد و تسلط بر تصمیماتی است که بر زندگی اثر دارد.

توانمندسازی در معنای عام تر، مجوز دادن، ارائه قدرت و توانا شدن است و در معنای خاص قدرت بخشیدن و آزادی عمل به افراد برای اداره خود می باشد.

توانمندسازی عبارت از انگیزه درونی فرد برای انجام کار و یا انعکاس انگیزشی مناسب از شرایط محیطی فرد است.

اغلب تعاریفی که به کار برده می شوند هم خانواده اند و دارای معانی بسیار مرتبط به هم می باشند. توانمندسازی زمینه ای برای افزایش دیالوگ، تفکر انتقادی و فعالیت در گروه های کوچک است و دادن مجوز به فعالیت در جهت حرکت به فرا سوی تسهیم، تقسیم و آلایش تجربیات، تفکر، دیدن و گفت و گو، اجزای اصلی توانمندسازی است. توانمندسازی مجموعه نظام ها، روش ها و اقداماتی است که از راه توسعه قابلیت و شایستگی افراد در جهت بهبود و افزایش بهره وری، بالندگی و رشد و شکوفایی نیروی انسانی با توجه به هدف های سازمان به کار گرفته می شود.