توضیحات

7 ویژگی رهبری ماندگار

ماندگاری رهبران در کتاب تاریخ، نه حاصل بخت و اتفاق، که نتیجه ویژگی هایی است که همچون ستون های استوار، شخصیت و عملکردشان را قوام بخشیده است. رهبران ماندگار کسانی اند که در برابر طوفان ها خم نشده اند، در دل بحران ها فرصت آفریده اند و در پیروزی ها، فروتنی و انسانیت را فراموش نکرده اند.

در طول سال ها، با مشاهده گروه های گوناگون، به این نتیجه رسیدم که هر گروهی، فارغ از اندازه خود، دارای یک رهبر است. افزون بر آن، گروه به تدریج خصوصیات رهبر خود را می پذیرد، چه صفات مثبت، چه ویژگی های منفی.

بنابراین، نتیجه گیری منطقی آن است که اگر رهبری بخواهد جو حاکم یا نگرش رایج در گروهش را تغییر دهد، ابتدا باید خود را دگرگون سازد.

این کتاب، دقیقا درباره همین تغییر درون رهبر است، با این تغییرات، شما به فردی تبدیل می شوید که دیگران مشتاقانه می خواهند از او پیروی کنند.

در دنیای امروز، نظریه های بی شماری، درباره چگونگی مدیریت موثر افراد مطرح شده است، از روش های مبتنی بر ارعاب گرفته تا تصمیم گیری جمعی و مشارکتی. با این حال، نقطه ضعف، عمده اغلب این کتاب آن ها است که تنها بر تکنیک ها تمرکز دارند.

هرچند فنون رهبری و مدیریت جایگاه خاص خود را دارند، اما دامنه اثرگذاری آن ها محدود است. هیچ تکنیکی وجود ندارد که در همه موقعیت ها و برای همه افراد یکسان و موفق عمل کند. افزون بر این، بسیاری از این تکنیک ها ممکن است رنگ و بوی “تحمیلی” و “غیرصادقانه” به خود بگیرند.

در این کتاب، ما مفاهیم رهبری و مدیریت را بررسی خواهیم کرد. من تلاش خواهم تا این اندیشه را تبیین کنم که “رهبری” و “مدیریت” دو مفهوم جداگانه اند و رهبری، از لحاظ تاثیرگذاری و اهمیت، فراتر از مدیریت قرار می گیرد.

رهبری، تکنیک ندارد.

رهبران، اصولی بنیادین را دنبال می کنند و آن را متناسب با اقتضائات هر موقعیت، به کار می گیرند. تکنیک ها، محدودیت دارند و در همه موقعیت ها کارآمد نیستند.

با این حال، اصولی که در این کتاب بیان شده اند، در هر شرایطی قابل اتکا و موثرند. ممکن است اجرای آن ها در هر موقعیت، شکل متفاوتی به خود بگیرد یا نحوه به کارگیری شان بسته به شرایط تغییر کند. اما اصل ثابت این است: “این اصول هموره کار می کنند. ”

افسانه رهبری/ مدیریت

بسیاری از مردم به این افسانه باور دارند که مدیریت  رهبری مترادف یکدیگرند. دلایل این برداشت نادرست متعدد و بی اهمیت هستند و در این کتاب مورد بحث قرار نخواهد گرفت. آنچه مهم است این است که اگر کسی می خواهد یک رهبر واقعی باشد، نه تنها باید تفاوت میان این دو را بداند، بلکه باید آن را درک کند. این آگاهی الزاما نباید در سطح خودآگاه باشد، اما درک روشن و آگاهانه از این دو مفهوم به ما کمک می کند تشخیص دهیم چه زمانی در حال مدیریت هستیم و چه زمانی در حال رهبری. همین آگاهی، به ما امکان می دهد تا انتخاب کنیم که آیا به مدیریت ادامه دهیم یا مسیر را به سوی رهبری تغییر دهیم.

با داشتن این آگاهی، تصمیم گیری برای اینکه مدیریت کنیم یا رهبری، بسیار واضح تر می شود.